
به نام او که از عصاره عشق خویش گرفت و در وجود ما نهاد

همه گویند که : تو عاشق اویی
گرچه دانم ٬ همه عاشق اویند
لیک می ترسم یا رب
نکند راست بگویند ؟
سلام
سلام به همه کسانی که به نحوی اهل دلن .
راسسش توضیح زیادی ندارم که راجع به این وبلاگ بدم ، فقط امیدوارم که مورد پسندتون قرار بگیره .
تو این وبلاگ سعی کردم گلچینی از یه سری شعر و مطالب ادبی و فلسفی و قشنگ ( البته به نظر خودم ، شما رو نمی دونم ) بگنجونم که شاید همه خوششون نیاد ولی خوندنشون خالی از لطف نیست .
قابل ذکره که تمامی مطالب این وبلاگ طی مدت زیادی گردآوری و تایپ شدن و زحمت زیادی براشون کشیده شده . لذا ازتون تقاضا دارم که با تأمل و دقت بیشتری اونارو مطالعه کنین تا بتونین نهایت استفاده رو از اونا ببرین و منم به هدف خودم که همون استفاده هر چه بیشتر شما از این مطالبه رسیده باشم . مطمئن باشین که اگه با تمام وجود به اونا دل بدین تاثیر شگرفشون رو در وجود خودتون و در زندگیتون خواهید دید . به امید اون روز ، ان شاءالله ...
شما هم میتونین با ارائه مطالب و یا نظرات خودتون در بهبودی هر چه بیشتر این وبلاگ سهیم باشین . بنده هم بسیار خوشحال میشم که پیشنهادها و یا انتقادات شما رو بشنوم .
اگر پیشنهادی ، انتقادی ، چیزی داشتین ، می تونین به آدرس زیر Mail کنین . من حتماْ می خونمشون و تا اونجایی که بتونم به کار می بندمشون .
بازم سلام
نمیدونم چجوری از این همه لطفتون
چجوری تشکر کنم آخه من که کاری نکردم
فقط پیش خودم گفتم چرا چیزایی که خودم
می خونم و لذت می برم بقیه نخونن؟!!
واسه همین ای وبلاگو ۳ سال پیش باز
کردم . راسش خیلی وقت بود که به خاطر
مشکلات نتونستم وبلاگو توسعه بدم و
آپدیت کنم ولی اگه خدا بخواد قول میدم که
همین تابستون تمام تلاشمو بکنم تا
مطالب وبلاگو بیشتر کنم . برام دعا کنین
از همتون ممنونم ...
آدرس من هم هست : jansooz_ali@yahoo.com

من علی بنده و با نام علی مشهورم
خادم عشقم و زین رو به خودم مغرورم
خود به خداّمی درگاه حسین ابن علی می نازم
زین ره اینک بنگر غرق شده در نورم
نوری از جنس خدا و به تجلای دلم
که من از جرعه ننوشیدن خود مقصورم
لیک دانی ز کجا یافته ام نور خدا ؟
که چنین غرق شعف گشته ام و مسرورم
آری این نور ز درگاه علی آوردم
گرچه از درک جمالش به حقیقت دورم
لاجرم درگه ارباب چو خورشید جهان افروزست
منم آن ذره که در نور علی محصورم
عشق او حک شده بر نام من و عشقش را
چو صدف در دل دریایی خود مستورم
صفت خادم الارباب شدن همراهم
زین صفت بر همه ی درد جهان مصبورم
هرکه شد خادم ارباب دگر درد نبیند هرگز
چون که خود گفته به درد دو جهان مغفورم
پس اگر در پی درک دل من می گردی
خوب بنگر که من اندر پس اوصاف خودم مستورم